Η πρόσφατη δημόσια συζήτηση για το επίδομα ανεργίας προκαλεί, σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, άσκοπη ανησυχία στην κοινωνία και απομακρύνει τον διάλογο από τα ουσιαστικά ζητήματα της αγοράς εργασίας.
Η Συνομοσπονδία υπογραμμίζει ότι η ενίσχυση της απασχόλησης δεν μπορεί να επιτευχθεί με περιορισμό της προστασίας των ανέργων, αλλά με συλλογικές συμβάσεις, ποιοτική και ασφαλή εργασία και σταθερές εργασιακές σχέσεις.
«Δεν είναι φιλοδώρημα, αλλά ασφαλιστικό δικαίωμα»
Η ΓΣΕΕ απορρίπτει τη λογική που μεταφέρει στους εργαζόμενους την ευθύνη για τις δυσλειτουργίες της αγοράς εργασίας. Όπως επισημαίνει, όταν υπάρχουν κενές θέσεις εργασίας, στοχοποιούνται οι άνεργοι, ενώ όταν οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν προσωπικό, επανέρχεται η άποψη ότι τα επιδόματα λειτουργούν ως αντικίνητρο.
Την ίδια στιγμή, όμως, οι χαμηλοί μισθοί και η υποβάθμιση των όρων εργασίας παραμένουν κρίσιμα ζητήματα που δεν μπορούν να παρακάμπτονται.
Σύμφωνα με τη Συνομοσπονδία, το επίδομα ανεργίας δεν αποτελεί φιλοδώρημα ούτε απλή προνοιακή παροχή. Είναι ασφαλιστικό και ανταποδοτικό δικαίωμα, το οποίο χρηματοδοτείται κυρίως από εισφορές εργαζομένων για την κάλυψη του κινδύνου απώλειας της εργασίας.
Τα στοιχεία της ΔΥΠΑ για την ανεργία
Η ΓΣΕΕ επικαλείται τα στοιχεία της ΔΥΠΑ για να αναδείξει το κενό προστασίας που εξακολουθεί να υπάρχει στην Ελλάδα. Τον Ιούνιο του 2026, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ανέρχονταν σε 672.293, ενώ οι επιδοτούμενοι που πληρώθηκαν μέσα στον ίδιο μήνα ήταν 106.727.
Με βάση τα στοιχεία αυτά, λιγότεροι από ένας στους έξι εγγεγραμμένους ανέργους λάμβαναν επίδομα. Παράλληλα, 368.098 άτομα, δηλαδή το 54,8% του μητρώου, ήταν μακροχρόνια άνεργοι, για διάστημα δώδεκα μηνών και περισσότερο.
«Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της υποτιθέμενης “υπερπροστασίας”», σημειώνει η ΓΣΕΕ, επισημαίνοντας ότι η προστασία από την ανεργία παραμένει διαχρονικά ανεπαρκής.
Δυσκολότερη η πρόσβαση στο επίδομα
Η Συνομοσπονδία αναφέρεται και στους όρους πρόσβασης στην ασφάλιση ανεργίας, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε δυσμενή θέση ως προς την πρόσβαση, το ύψος της εισοδηματικής προστασίας και τη διάρκειά της.
Στο ισχύον σύστημα απαιτούνται κατ’ ελάχιστον 125 ημέρες ασφάλισης στο 14μηνο, χωρίς να υπολογίζονται οι δύο τελευταίοι μήνες. Στο πιλοτικό σχήμα της ΔΥΠΑ, το κατώφλι αυξήθηκε στις 175 ημέρες, ενώ προστέθηκε και ο όρος να μην έχει ληφθεί τακτική επιδότηση κατά την προηγούμενη τετραετία.
Η ΓΣΕΕ υπογραμμίζει ότι η πρόσβαση στην επιδότηση γίνεται δυσκολότερη, την ίδια στιγμή που οι άνεργοι παρουσιάζονται ως υπερβολικά προστατευμένοι.
Στην ευρωπαϊκή σύγκριση που παραθέτει, η Συνομοσπονδία σημειώνει ότι στην Ισπανία η απαιτούμενη ασφαλιστική ιστορία μπορεί να συγκεντρωθεί σε βάθος έξι ετών, στο Βέλγιο η περίοδος αναφοράς είναι τριετής και στη Γαλλία διετής. Αντίθετα, στην Ελλάδα απαιτείται μεγαλύτερη πυκνότητα απασχόλησης μέσα σε στενότερο χρονικό διάστημα.
Στο επίκεντρο οι εποχικά εργαζόμενοι
Η αυστηροποίηση των προϋποθέσεων, σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, επιβαρύνει ιδιαίτερα τους εργαζόμενους με διακεκομμένη εργασιακή διαδρομή και όσους απασχολούνται σε κλάδους έντονης εποχικότητας.
Χιλιάδες εργαζόμενοι στον τουρισμό, την εστίαση, την ιδιωτική εκπαίδευση και άλλους αντίστοιχους κλάδους δεν επιλέγουν να εργάζονται μόνο ένα μέρος του έτους. Η ίδια η οργάνωση της εργασίας στους συγκεκριμένους τομείς δημιουργεί περιόδους έντονης απασχόλησης και περιόδους ανεργίας.
Η Συνομοσπονδία επισημαίνει ακόμη ότι η υποχώρηση του ποσοστού ανεργίας στο 7,9% τον Ιούλιο του 2026 αποτελεί θετική εξέλιξη, χωρίς όμως να εξαλείφει το γεγονός ότι 376.508 άνθρωποι παρέμεναν χωρίς εργασία.
«Η οικονομική πίεση στον άνεργο δεν αποτελεί πολιτική απασχόλησης»
Η ΓΣΕΕ τονίζει ότι η ύπαρξη κενών θέσεων δεν σημαίνει πως κάθε άνεργος μπορεί να εργαστεί σε οποιαδήποτε θέση, σε οποιοδήποτε μέρος της χώρας και με οποιονδήποτε μισθό, ανεξάρτητα από τα προσόντα του.
Αντίθετα, υποστηρίζει ότι οι ελλείψεις προσωπικού αντιμετωπίζονται με:
- Καλύτερους μισθούς και συλλογικές συμβάσεις.
- Αξιοπρεπείς και ασφαλείς όρους εργασίας.
- Σταθερές σχέσεις απασχόλησης.
- Αποτελεσματικές υπηρεσίες αντιστοίχισης εργαζομένων και θέσεων εργασίας.
«Η οικονομική πίεση στον άνεργο δεν αποτελεί πολιτική απασχόλησης», υπογραμμίζει η Συνομοσπονδία.
Παράλληλα, απορρίπτει τη μεταφορά πόρων από την προστασία των ανέργων προς την επιδότηση των επιχειρήσεων, επισημαίνοντας ότι οι ασφαλιστικές εισφορές καταβάλλονται για συγκεκριμένο ασφαλιστικό σκοπό και δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως διαθέσιμος πόρος για τη μείωση του εργασιακού κόστους.
Το μήνυμα της ΓΣΕΕ
Η ΓΣΕΕ διατυπώνει με σαφήνεια τη θέση της:
Όχι σε νέες περικοπές της ασφάλισης ανεργίας και όχι στην ενοχοποίηση των ανέργων.
Όπως επισημαίνει, η ελληνική οικονομία χρειάζεται περισσότερη προστασία για όσους χάνουν τη δουλειά τους και αξιοπρεπή, καλοπληρωμένη και ασφαλή εργασία για όσους την αναζητούν.