Στις αντιδράσεις πολλών κρατών – μελών, τόσο της ευρωζώνης, όσο και της ΕΕ, φαίνεται πως προσκρούει το Σύμφωνο Σταθερότητας.
Στις αντιδράσεις πολλών κρατών – μελών, τόσο της ευρωζώνης, όσο και της ΕΕ, φαίνεται πως προσκρούει το Σύμφωνο Σταθερότητας, το οποίο παρουσίασαν την περασμένη Παρασκευή στη σύνοδο κορυφής η Άγγελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζί.
Ειδικότερα, από τους έξι δείκτες, που επεξεργάσθηκε το γερμανικό επιτελείο, τρεις έχουν συγκεντρώσει τα πυρά των εταίρων (η κατάργηση της ΑΤΑ, όπου ισχύει, η άνοδος της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 και η συνταγματική αλλαγή σε όλες τις χώρες, ώστε να μην επιτρέπονται τα υπερβολικά ελλείμματα και συνακόλουθα το δημόσιο χρέος).
Κοινοτικοί παρατηρητές έλεγαν πως, προκειμένου να αποφύγει μία απευθείας σύγκρουση με τους εταίρους της, ή την παραδοχή μίας ήττας, η κ. Μέρκελ θα δεχθεί έναν συμβιβασμό επί το ηπιότερον του «Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας».
Ωστόσο, έλεγαν, για λόγους που έχουν να κάνουν και με την εσωτερική κατάσταση στη Γερμανία, ο συμβιβασμός της αυτός ενδέχεται να οδηγήσει και σε σκλήρυνση της στάσης της όσον αφορά τις δυνατότητες, που θα παρασχεθούν στον EFSF, τον προσωρινό Μηχανισμό Στήριξης.
Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης θα συζητήσουν τις δυνατότητες του EFSF στο Eurogroup της ερχόμενης Δευτέρας, υπό την προεδρία του Ζαν – Κλωντ Γιούνκερ και με τη συμμετοχή του διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν – Κλοντ Τρισέ.
Ακολούθως, ενδέχεται να υπάρξει μία έκτακτη σύνοδος κορυφής του Eurogroup, στις 11 ή 13 Μαρτίου, ενώ οι οριστικές αποφάσεις θα ληφθούν στην εαρινή σύνοδο των «27», στις 24 – 25 Μαρτίου. Εάν εκεί δεν υπάρξει αποτέλεσμα, όπως λέγεται στις Βρυξέλες, το «μορατόριουμ των αγορών με τους πολιτικούς της Ευρώπης θα έχει τελειώσει»…