Με δάκρυα στα μάτια, λευκά λουλούδια στα χέρια και το κεφάλι σκυμμένο, οι πυροσβέστες του 10ου Πυροσβεστικού Σταθμού Περιστερίου αποχαιρέτησαν σήμερα, Κυριακή 15 Νοεμβρίου, τους δύο συναδέλφους τους που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατάσβεσης της φονικής πυρκαγιάς σε εγκαταλελειμμένο κτίριο στο Ζεφύρι.
Σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά στιγμή, οι πυροσβέστες συγκεντρώθηκαν στον εξωτερικό χώρο του σταθμού, όπου υπηρετούν, και τήρησαν ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του 23χρονου Γιώργου Ζυμπίδη και του 44χρονου αρχιπυροσβέστη Ηλία Βαλάτσου.
Με σκυμμένα κεφάλια και λουλούδια στα χέρια, τίμησαν τους δύο ανθρώπους που δεν επέστρεψαν από την αποστολή τους, αφήνοντας πίσω τους ένα δυσαναπλήρωτο κενό στις οικογένειές τους, στους συναδέλφους τους και σε ολόκληρο το Πυροσβεστικό Σώμα.
Ηρωική προσπάθεια που κατέληξε σε τραγωδία
Ο 44χρονος Ηλίας Βαλάτσος και ο μόλις 23 ετών Γιώργος Ζυμπίδης ήταν ανάμεσα στους πρώτους πυροσβέστες που εισήλθαν στο φλεγόμενο εγκαταλελειμμένο κτίριο, στην οδό Κατσαντώνη στο Ζεφύρι, προκειμένου να ερευνήσουν τον χώρο για τον εντοπισμό πιθανών εγκλωβισμένων.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, οι δύο πυροσβέστες έχασαν τις αισθήσεις τους στο εσωτερικό του κτιρίου. Λίγη ώρα αργότερα, συνάδελφοί τους κατάφεραν να τους ανασύρουν και να τους παραδώσουν στα πληρώματα του ΕΚΑΒ.
Μεταφέρθηκαν στο Αττικό Νοσοκομείο, όπου, παρά τις προσπάθειες των γιατρών, διαπιστώθηκε ο θάνατός τους.
Ιδιαίτερα τραγική είναι η περίπτωση του 23χρονου Γιώργου Ζυμπίδη, ο οποίος είχε ορκιστεί στο Πυροσβεστικό Σώμα μόλις δύο μήνες πριν από την τραγωδία.
Ανοιχτά ερωτήματα για τις συνθήκες θανάτου τους
Οι ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασαν τη ζωή τους οι δύο πυροσβέστες εξακολουθούν να διερευνώνται. Μεταξύ των σεναρίων που εξετάζονται είναι και το ενδεχόμενο να έπεσαν στο κενό από την εσωτερική σκάλα του κτιρίου.
Οι οικογένειες των δύο ανδρών περιμένουν απαντήσεις για τις συνθήκες της τραγωδίας, την ώρα που καλούνται να διαχειριστούν μια απώλεια που δύσκολα μπορεί να γίνει συνειδητή.
Την ίδια στιγμή, οι συνάδελφοί τους που συμμετείχαν στην επιχείρηση στο Ζεφύρι βίωσαν στιγμές μεγάλης οδύνης, καθώς κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν την απώλεια δύο ανθρώπων με τους οποίους μέχρι πριν από λίγες ώρες βρίσκονταν μαζί στην πρώτη γραμμή.
Στον εισαγγελέα οι τρεις συλληφθείσες για τη φωτιά
Στο μεταξύ, ενώ οι έρευνες για τα αίτια της πυρκαγιάς συνεχίζονται, τρία άτομα συνελήφθησαν στο πλαίσιο της υπόθεσης: μία 34χρονη γυναίκα και οι δύο ανήλικες κόρες της, ηλικίας 13 και 16 ετών. Ο 44χρονος πατέρας της οικογένειας εξακολουθεί να αναζητείται.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, εξετάζεται το ενδεχόμενο η φωτιά να προκλήθηκε από ξυλόσομπα που είχε ανάψει η οικογένεια, η οποία διέμενε στο εγκαταλελειμμένο κτίριο, για να ζεσταθεί. Τα υπολείμματα καύσης φέρεται να πετάχτηκαν στο κλιμακοστάσιο, με αποτέλεσμα να εκδηλωθεί η πυρκαγιά.
Κατά την αυτοψία των πυροσβεστικών δυνάμεων εντοπίστηκε, επίσης, μεγάλος όγκος απορριμμάτων στο εσωτερικό του κτιρίου, στοιχείο που εκτιμάται ότι συνέβαλε σημαντικά στην ταχεία επέκταση της φωτιάς.
Οι τρεις συλληφθείσες οδηγούνται ενώπιον του εισαγγελέα, προκειμένου να ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες.
Το χρονικό της τραγωδίας στο Ζεφύρι
Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε λίγο μετά τις 11:30 το πρωί του Σαββάτου 14 Νοεμβρίου, σε εγκαταλελειμμένο κτίριο επί της οδού Κατσαντώνη στο Ζεφύρι.
Για την αντιμετώπισή της κινητοποιήθηκαν 20 πυροσβέστες από τρεις πυροσβεστικούς σταθμούς, καθώς και δυνάμεις της 1ης ΕΜΑΚ.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, τρεις πυροσβέστες εγκλωβίστηκαν στο εσωτερικό του κτιρίου που είχε τυλιχθεί στις φλόγες.
Οι δύο από αυτούς, ο 44χρονος Ηλίας Βαλάτσος και ο 23χρονος Γιώργος Ζυμπίδης, ανασύρθηκαν χωρίς τις αισθήσεις τους και μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ στο Αττικό Νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός τους.
Ο τρίτος πυροσβέστης, ηλικίας 43 ετών, κατάφερε να βγει από το φλεγόμενο κτίριο και μεταφέρθηκε στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας.
Η σημερινή σιωπή στον 10ο Πυροσβεστικό Σταθμό Περιστερίου ήταν πιο δυνατή από κάθε λέξη. Δύο λευκά λουλούδια, δύο ζωές που χάθηκαν στο καθήκον και μια υπόσχεση μνήμης από τους συναδέλφους τους, που συνεχίζουν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, γνωρίζοντας καλά το τίμημα της αποστολής τους.