Μεγάλες ποσότητες μεθανίου που έχουν συγκεντρωθεί κάτω από το στρώμα πάγου της Ανταρκτικής θα επιτάχυναν την υπερθέρμανση του πλανήτη σε περίπτωση που απελευθερώνονταν εξαιτίας της απώλειας των πάγων.
Μεγάλες ποσότητες μεθανίου που έχουν συγκεντρωθεί κάτω από το στρώμα πάγου της Ανταρκτικής θα επιτάχυναν την υπερθέρμανση του πλανήτη σε περίπτωση που απελευθερώνονταν εξαιτίας της απώλειας των πάγων.
Διεθνής ερευνητική ομάδα από τα πανεπιστήμια του Μπρίστολ, της Ουτρέχτης, της Καλιφόρνια και της Αλμπέρτα του Καναδά χρησιμοποίησε μαθηματικά μοντέλα για την εξομοίωση της συγκέντρωσης μεθανίου στις ιζηματικές λεκάνες της Ανταρκτικής, διαδικασία που διήρκεσε δισεκατομμύρια χρόνια.
Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ιζήματα μικροοργανισμών ενδέχεται να έχουν μετατρέψει τα αποθέματα οργανικού άνθρακα του στρώματος πάγου σε μεθάνιο, το οποίο χαρακτηρίζεται ως αέριο του θερμοκηπίου.
Αν η υπόθεσή τους ευσταθεί, το μεθάνιο βρίσκεται παγιδευμένο κάτω από τον πάγο και θα μπορούσε να απελευθερωθεί εξαιτίας της απώλειάς του επιταχύνοντας έτσι την υπερθέρμανση του πλανήτη.
Το μεθάνιο παγιδεύεται στον πάγο ως μεθανυδρίτης (methane hydrates/clathrates), ένα είδος «διαλύματος» (δηλαδή ομογενούς μίγματος) αερίου μεθανίου σε κρυστάλλους πάγου στο οποίο μόρια μεθανίου εγκλωβίζονται στο κενό που δημιουργούν τα μόρια του νερού, κατά την πήξη του σε πάγο, στο εσωτερικό των κρυστάλλων του.
Αυτά καταβυθίζονται στον πυθμένα του ωκεανού ψυχρών περιοχών ή σχηματίζονται στο παγωμένο έδαφος τούνδρας. Το μεθάνιο αυτό εγκλωβίστηκε στο μακρυνό παρελθόν, σε εποχές που η Γη είχε πάθει εκτεταμένη παγογένεση και ταυτόχρονα περιείχε ακόμη μεγάλες συγκεντρώσεις μεθανίου στην ατμόσφαιρά της.
Η αύξηση της θερμοκρασίας διασπά τον μεθανιδρύτη και απελευθερώνει μεθάνιο με ανυπολόγιστες συνέπειες για το Κλίμα.
Οι επιστήμονες έχουν ήδη εντοπίσει περιοχές απελευθέρωσης μεθανίου στην Αρκτική, ωστόσο το φαινόμενο δεν έχει παρακολουθηθεί εκτενώς στους αντίποδες της Υφηλίου, στην Ανταρκτική.
Το 2008 υπολογίστηκε ότι απελευθερώνονται 0,5 μεγατόνοι μεθανίου ετησίως τη στιγμή που κάτω από το μόνιμα παγωμένο έδαφος της Αρκτικής “κρύβονται” 1400 γιγατόνοι μεθανίου και μεθανιδρυτών.
Εκτιμάται πως η απελευθέρωση 50 γιγατόνων θα αύξανε τη συγκέντρωση μεθανίου στην ατμόσφαιρα της Γης κατά 12 φορές.