Στον αγώνα δρόμου για την επόμενη δραστικά βελτιωμένη μνήμη για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πολλές συζητήσεις γίνονται γύρω από ένα όχι και τόσο αναμενόμενο υλικό, το αίμα.
Στον αγώνα δρόμου για την επόμενη δραστικά βελτιωμένη μνήμη για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πολλές συζητήσεις γίνονται γύρω από ένα όχι και τόσο αναμενόμενο υλικό, το αίμα.
Δεν είναι μόνο αισιόδοξες παραφιλολογίες, αλλά πραγματικότητα μιας και μια επιστημονική ομάδα ερευνητών από το Gujarat, της Ινδίας, κατασκεύασε ένα «memristor» από ανθρώπινο αίμα.
Τα «memristor», τα οποία χαρακτηρίζονται ως και ο χαμένος κρίκος στην αλυσίδα των ηλεκτρονικών, είναι μια συσκευή που διαθέτει μνήμη και επεξεργαστή, δηλαδή είναι δύο σε ένα.
Μέχρι πριν μερικά χρόνια ήταν στο στάδιο της ιδέας, αλλά αποτελούν πραγματικότητα πλέον μιας και έχουν κατασκευαστεί από διάφορες επιστημονικές ομάδες.
Συγκριτικά με τα απλά τρανζίστορ, αυτά απομνημονεύουν τις διάφορες ηλεκτρικές τάσεις, επιτρέποντας έτσι την επανάληψη μιας συγκεκριμένης ροής ρεύματος. Το πρώτο λειτουργικό «memristor» κατασκευάστηκε το 2008, από την HP.
Ο λόγος που χρησιμοποιήθηκε όμως το ανθρώπινο αίμα, είναι γιατί και σύμφωνα και με τον οργανισμό βιοτεχνολογικής έρευνας, R&D, ακριβώς αυτού του είδους τα «memristor» θα φέρουν την ανθρωπότητα ένα βήμα πιο κοντά στην ευκολότερη ενοποίηση ηλεκτρικών μερών με το ανθρώπινο σώμα.
Αυτό θα έχει άμεσα αποτελέσματα στην καλύτερη αντιμετώπιση προβλημάτων νευρολογικής υφής, προβλημάτων με την όραση, την ακοή και γενικά διαφόρων παθήσεων.
Μερικοί τολμηροί προσβλέπουν ακόμα και στην εξίσωση των δυνατοτήτων τους, μέσω δημιουργίας τεχνιτών εγκεφάλων, με τις νευρολογικές συνάψεις του ανθρώπινου.
Ωστόσο η ερευνητική ομάδα του Esther Inglis-Arkell στην Ινδία, δε περιορίζει τους πειραματισμούς μόνο στο αίμα, αλλά επεκτείνεται και σε άλλα υγρά του ανθρώπινου σώματος.