Οι περικοπές δαπανών και οι αυξήσεις των φόρων είναι πολύ περισσότερο απαραίτητες σε πολλές χώρες εκτός της ευρωζώνης από ό,τι σε χώρες εντός ευρωζώνης.
Οι περικοπές δαπανών και οι αυξήσεις των φόρων είναι πολύ περισσότερο απαραίτητες σε πολλές χώρες εκτός της ευρωζώνης από ό,τι σε χώρες εντός ευρωζώνης, για να οδηγήσουν χαμηλότερα το κρατικό χρέος σε βιώσιμα επίπεδα, αλλά θα πρέπει να εφαρμόζονται σταδιακά.
Ποιός το λέει;
Ο ΟΟΣΑ, επισημαίνοντας πως οι κυβερνήσεις στις 34 χώρες-μέλη του θα πρέπει να έχουν στοχο να μειώσουν τα χρέη τους στο 50% του ΑΕΠ μέχρι το 2050, ώστε να έχουν μεγαλύτερο περιθώριο να απαντήσουν σε μελλοντικές κρίσεις, και διότι το χρέος υψηλότερα του 70% του ΑΕΠ πλήττει την οικονομική ανάπτυξη.
Οι οικονομολόγοι του ΟΟΣΑ υπολογίζουν πως η ιαπωνική κυβέρνηση θα χρειαστεί τη μεγαλύτερη βελτίωση στον ισολογισμό του 2013, ώστε να μπει σε τροχιά για να πετύχει το στόχο του 50%.
Ωστόσο, και άλλες χώρες θα πρέπει να προχωρήσουν σε βελτιώσεις των δημοσιονομικών τους, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, Βρετανία και Νέα Ζηλανδία, οι οποίες δεν έχουν ακόμη δεχθεί ισχυρές πιέσεις από τους επενδυτές ομολόγων. Εντός της ευρωζώνης, τις μεγαλύτερες βελτιώσεις χρειάζονται οι Ιρλανδία και Λουξεμβούργο.
Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ακόμη ότι η εμφανής σκληρή αντιμετώπιση της Ισπανίας και της Ιταλίας από τους επενδυτές, είναι μια αντανάκλαση του γεγονότος ότι τα χρέη τους είναι σε ξένο νόμισμα, καθώς δεν μπορούν μόνες τους οι χώρες να τυπώσουν ευρώ.
«Μπορεί να φαίνεται ειρωνικό το ότι οι χώρες της ευρωζώνης με σχετικά μέτρια δημοσιονομικά ελλείμματα είναι τα θύματα μιας παθογόνας κρίσης χρέους, ενώ άλλες χώρες με πολύ μεγαλύτερα ελλείμματα έχουν πολύ χαμηλότερες αποδόσεις ομολόγων», αναφέρει ο ΟΟΣΑ.
«Αυτό αποτυπώνει εν μέρει τις ανησυχίες σχετικά με τις πιθανές ανάγκες για παρέμβαση στα τραπεζικά συστήματα της ευρωζώνης, αλλά και επίσης και στο ότι ουσιαστικά το χρέος της ευρωζώνης πρακτικά αντιστοιχεί σε χρέος σε ξένο νόμισμα για κάθε χώρα ξεχωριστά».