Τα δεδομένα στην ιστορία της εξέλιξης των πτηνών αλλάζει νέα έρευνα της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών στο Πεκίνο, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση PNAS.
Τα δεδομένα στην ιστορία της εξέλιξης των πτηνών αλλάζει νέα έρευνα της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών στο Πεκίνο, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση PNAS.
Η έρευνα βασίζεται σε απολιθώματα του προϊστορικού πτηνού Jeholornis που έζησε μαζί άλλους με φτερωτούς δεινοσαύρους πριν 120 εκατομμύρια χρόνια στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα η Κίνα.
Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι επιστήμονες ανέλυσαν 11 απολιθώματα του πτηνού και διαπίστωσαν ότι στα έξι από αυτά υπάρχουν ίχνη δεύτερης φτερωτής ουράς.
Μέχρι σήμερα οι παλαιοντολόγοι πίστευαν ότι το πτηνό είχε μόνο μια μακριά ουρά στο πίσω μέρος του σώματός του, ωστόσο από τα ευρήματα προκύπτει ότι το προϊστορικό πουλί είχε στην πλάτη του και μια δεύτερη ουρά αποτελούμενη από 11 φτερά, η οποία σχημάτιζε «ορθή γωνία» και ήταν ιδιαιτέρως εντυπωσιακή.
Οι επιστήμονες θεωρούν πιθανό το ενδεχόμενο η δεύτερη ουρά να υπήρχε μόνο στα αρσενικά άτομα του είδους για λόγους εμφάνισης, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα αρσενικά παγόνια που έχουν εντυπωσιακά φτερά για να προσελκύουν συντρόφους.
Πέρα από την εμφάνιση, οι συντάκτες της μελέτης εκτιμούν ότι η δεύτερη ουρά ενδεχομένως να βοηθούσε τα προϊστορικά πτηνά να πετάξουν, εξασφαλίζοντάς τους σταθερότητα, άποψη που αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη από άλλους ερευνητές.
Το αρχαίο πτηνό Jeholornis είχε το μέγεθος γαλοπούλας, νύχια στα μπροστινά φτερωτά πόδια και τρία μικρά δόντια στην κάτω γνάθο του.